Cem Sürmen

Uzun yıllar finans ve stratejik planlama liderliği yapmış Cem Sürmen ile küreselleşmenin gerçekten sonuna yaklaşıp yaklaşmadığı sorusunu derinlemesine ele alıyoruz. Cem Bey, küreselleşmenin terk edilmesi gibi görünen bu süreci “yeniden yerelleşme” olarak adlandırmayı tercih ediyor.

Konuyu doğru anlamak için tarihsel arka planda iki büyük dönüm noktası var. İkinci Dünya Savaşı’nın ardından sınırlar daha kalın çizgilerle çizildi; Batı bloğu ve Doğu bloğu kuruldu, ülkeler kendi içlerine kapandı. 1990’larda Sovyet bloğunun çöküşüyle bu eğilim tersine döndü; gelişmiş ülkeler az gelişmiş ülkelerin ucuz iş gücünü ve hammaddesini keşfetti, çok ciddi verimlilik artışları elde edildi.

Veriler bu dalganın boyutunu ortaya koyuyor: Dünya Ticaret Hacmi’nin dünya toplam gelirine oranı 1960’lardaki seviyelerden 2007’ye kadar belirgin biçimde tırmandı. Aynı dönemde gelişmiş ülkelerin az gelişmiş ülkelerin ucuz iş gücünü kullandığı yönünde önemli eleştiriler de yükseldi — bunlar küreselleşmeye “yeni sömürgecilik” yakıştırmasını da beraberinde getirdi.

Bugün ise tablo değişiyor. IMF, mevcut süreci raporlarında “Bretton Woods II” olarak adlandırmış ve analistler bunun 1990’larda başlayan dalganın bir devamı olduğunu vurgulamıştı. Ancak Cem Bey’in dikkat çektiği kritik nokta şu: yerelleşme trendi gelişmiş ülkelerden başlıyor — Brexit ile İngiltere kendi şansını seçti, ABD ticaret açığı olan ülkelerle olan açığı kapatmak için aktif politikalar geliştirdi.

CFO’lar için sonuç açık: tedarik zinciri kararları, üretim üssü seçimleri, uzun vadeli yatırım stratejileri ve hatta para birimi riski yönetimi artık verimlilik perspektifinden değil; küreselleşmenin biçim değiştirdiği bir dünyaya göre yeniden kurgulanmak zorunda. Cem Bey’in bu bölümdeki yorumları hem stratejik karar masaları hem de operasyonel finans liderliği için pratik bir çerçeve sunuyor.